Zawód spawacza od lat utrzymuje się w ścisłej czołówce profesji deficytowych. Przemysł, energetyka, budownictwo, serwisy utrzymania ruchu – wszędzie potrzebni są ludzie, którzy potrafią wykonać trwałą, bezpieczną i powtarzalną spoinę. Jeśli ktoś lubi pracę techniczną i nie boi się odpowiedzialności, droga do zawodu jest jasna: szkolenie, praktyka i zdobycie uprawnień.
Jak zostać spawaczem?
W Polsce ścieżka wygląda prosto, ale wymaga systematyczności. Kandydat przechodzi:
- Szkolenie teoretyczne – obejmujące zasady spawania, procesy cieplne, budowę sprzętu i bezpieczeństwo.
- Zajęcia praktyczne – gdzie ćwiczy prowadzenie łuku, pozycje spawania, kontrolę temperatury i przygotowanie materiału.
- Egzamin – składający się z części praktycznej i teoretycznej.
Po zdaniu egzaminu wydawany jest certyfikat obowiązujący dla konkretnej metody (np. MMA, MAG, TIG) i określonych pozycji spawalniczych.
Wielu spawaczy zaczyna już w technikum lub szkole branżowej, zdobywając podstawowe kwalifikacje w trakcie nauki. Absolwenci kierunków spawalniczych kończą szkołę z tytułem technika i pierwszymi uprawnieniami.
Czy trudno zostać spawaczem?
Nauka nie jest przesadnie trudna, ale wymaga uważności. Trzeba opanować kilka rzeczy jednocześnie: stabilne prowadzenie uchwytu, wyczucie temperatury, przygotowanie złącza i kontrolę łuku.
Egzamin praktyczny ocenia jakość wykonanej spoiny – liczy się wygląd, przetop, brak porów i pęknięć. W części teoretycznej sprawdza się rozumienie procesów spawania, znajomość norm oraz zasad BHP.
To zawód, który uczy pokory. Kto potrafi pracować dokładnie i cierpliwie, nie będzie miał z nim problemu.
Jakie kwalifikacje musi mieć spawacz?
Kluczowym dokumentem są certyfikaty zgodne z PN-EN ISO 9606-1, które potwierdzają kwalifikacje do spawania konkretną metodą i w określonych pozycjach. Certyfikaty nie są ogólne – każdy dotyczy ściśle określonego zakresu.
Oprócz tego spawacz powinien znać:
- Podstawy materiałoznawstwa – różnice między stalami, sposoby reagowania metalu na ciepło
- Zasady przygotowania złącza
- Rysunek techniczny – aby wykonać spoinę zgodnie z projektem
- Wymagania normowe dotyczące poszczególnych procesów spawalniczych
Nie ma też spawacza bez aktualnych szkoleń BHP – to zawód obciążony ryzykiem. Wysoka temperatura, promieniowanie, gazy techniczne i praca w ograniczonych przestrzeniach wymagają świadomości zagrożeń.
Kto nie może zostać spawaczem?
Badania lekarskie są obowiązkowe. Przeciwwskazania to m.in.:
- Choroby układu oddechowego
- Wady wzroku, których nie da się skorygować
- Schorzenia układu krążenia
- Zaburzenia koordynacji ruchowej
- Silne alergie skórne
Lekarz ocenia, czy kandydat może pracować w środowisku z wysoką temperaturą i narażeniem na promieniowanie.
Czy zawód spawacza jest opłacalny?
Tak – i to bardzo. Wynagrodzenie zależy od metody spawania, doświadczenia i warunków pracy.
Orientacyjne przedziały w Polsce:
- Początkujący: ok. 4 000–6 000 zł brutto
- Spawacze z doświadczeniem i uprawnieniami specjalistycznymi: 8 000–12 000 zł brutto
Praca w trudnych warunkach (na wysokości, w zbiornikach, w pozycjach przymusowych) podnosi stawki. Za granicą doświadczeni spawacze z certyfikatami międzynarodowymi potrafią zarobić 15 000–20 000 zł miesięcznie, a nawet więcej.
W kraju najbardziej opłacalne są duże inwestycje przemysłowe, energetyka i stocznie – tam braki kadrowe są największe.
Przeczytaj również: